آنچه کمپین جدید دیور را از باقی کارهای مشابه متمایز می کند، فضای کلی و حال و هوای تصاویر است؛ ترکیبی از خطوط ساده، رنگهای گرم و فرمی از پوشش که بیشتر یادآور دهههای دور است تا استانداردهای امروزی مد. همین ویژگی باعث شده مخاطب ایرانی، بهجای دیدن یک کمپین بینالمللی مدرن، حس کند دارد به تصویری از گذشته نگاه میکند؛ تصویری که انگار از دل کشوی خاطرات خانوادگی بیرون کشیده شده باشد. در این مقاله میخواهیم درباره اینکه دیور به دهه ۶۰ ایران سفر کرد و کاربران فارسی زبان را به خنده انداخت صحبت کنیم ، با شادمگ همراه شوید.
چرا کالکشن جدید دیور برای ایرانی ها آشناست؟
بخشی از این شباهت، ریشه در همزمانی تاریخی دارد. مد جهانی این روزها بهشدت درگیر موج بازگشت به گذشته است و طراحان بزرگ، الهامگیری از دهههای میانی قرن بیستم را به یکی از پرتکرارترین رویکردهای خود تبدیل کردهاند. از قضا، همین بازه زمانی در تاریخ ایران هم با دوره ای همراه بوده که سبک پوشش، بهویژه در میان مردان، ظاهری متفاوت و قابلتشخیص داشت. نتیجه این هم زمانی، اتفاقی جالب توجه است: طراحی ای که در پاریس ساخته شده، برای چشم ایرانی، آشنا و حتی نوستالژیک جلوه میکند.
شوخی کاربران ایرانی با پست جدید اینستاگرام دیور
در ساعات اولیه انتشار این تصاویر، فضای مجازی فارسی زبان پر شد از کامنت ها و پست هایی که با لحنی طنز، این کمپین را با تصاویر و خاطرات آشنای خودشان مقایسه میکردند. برخی کاربران با اشاره به عکسهای قدیمی خانوادگی، نوشتند که انگار طراحان این برند مستقیما از آلبوم عکس فامیل آن ها الهام گرفتهاند.
این نوع واکنش، هرچند در ظاهر طنزآمیز به نظر میرسد، اما از منظر برندهای بزرگ، دقیقا همان چیزی است که دنبالش هستند. وقتی مخاطبی در گوشه ای از دنیا، بدون هیچ تبلیغ مستقیمی، خودش شروع به بازنشر و بحث درباره یک کمپین میکند، عملا همان چیزی اتفاق افتاده که هر برند لوکسی آرزویش را دارد: دیدهشدن گسترده و رایگان. حالا نام این خانه مد فرانسوی، برای چند روز، بدون آنکه حتی یک ریال هزینه تبلیغاتی مستقیم در ایران صرف شده باشد، در صدر گفتوگوهای فضای مجازی فارسی زبان قرار گرفته است.
ترند جدید دیور دقیقا چه چیزی میخواهد بگوید؟
از دید فعالان حوزه مد، این اتفاق نمونه خوبی است از اینکه چطور یک طراحی جهانی میتواند در فرهنگهای مختلف، معناها و خوانشهای کاملا متفاوتی پیدا کند. آنچه در پاریس ممکن است صرفا یک بازگشت هنری به گذشته تلقی شود، در ایران به بهانهای برای مرور خاطرات نسل قبل و ساختن شوخیهای جمعی تبدیل میشود؛ نشانهای از اینکه مرز میان مد بینالمللی و تجربه زیسته محلی، گاهی آنقدرها هم که به نظر میرسد، دور از هم نیست.
در نهایت، این کمپین ثابت کرد که گاهی موفق ترین واکنش به یک اثر هنری یا تبلیغاتی، همان واکنشی است که هیچ برندی نمیتواند از قبل برایش برنامه ریزی کند. آنچه قرار بود صرفا یک کالکشن شیک باشد، در نهایت به یک پدیده کوچک اجتماعی در فضای مجازی ایران تبدیل شد؛ پدیدهای که با خنده، خاطره و البته چاشنی شوخی همراه بود.
