اصلی ترین عامل زوال عقل مشخص شد: کمبود منیزیم در بدن !

منیزیم در سال‌ های اخیر توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. تحقیقات تازه نشان می‌دهند که پایین بودن سطح این ماده معدنی در بدن ممکن است با افزایش احتمال ابتلا به زوال عقل ارتباط داشته باشد.البته این یافته به معنای آن نیست که کمبود منیزیم را می‌توان علت اصلی یا تنها دلیل زوال عقل دانست. زوال عقل بیماری پیچیده‌ای است و عوامل متعددی در شکل‌گیری آن نقش دارند. با این حال، ارتباط میان وضعیت منیزیم بدن و سلامت شناختی آن‌ قدر قابل توجه شده که پژوهشگران بررسی دقیق‌تر آن را ضروری می‌دانند.
منیزیم

فهرست محتوا

 وقتی منیزیم کم می‌شود، چه اتفاقی برای مغز می‌افتد؟

منیزیم فقط یک ماده معدنی برای حفظ سلامت استخوان‌ ها و عضلات نیست. این عنصر در عملکرد سیستم عصبی، انتقال پیام‌ های عصبی و بسیاری از واکنش‌ های سلولی بدن نقش دارد.

مغز نیز برای عملکرد طبیعی خود به تعادل مناسب مواد معدنی نیاز دارد. به همین دلیل، پژوهشگران احتمال می‌دهند اختلال در سطح منیزیم بتواند از مسیرهایی مانند التهاب، استرس اکسیداتیو و اختلال در عملکرد سلول‌ های عصبی بر سلامت مغز اثر بگذارد.

البته هنوز مشخص نیست که پایین بودن منیزیم مستقیما باعث آسیب مغزی می‌شود یا اینکه در بعضی افراد، یک بیماری زمینه‌ ای یا وضعیت عمومی نامناسب بدن همزمان باعث کاهش منیزیم و افزایش خطر زوال شناختی می‌شود.

در یکی از مطالعات جدید، محققان ارتباط میان سطح منیزیم و احتمال ابتلا به زوال عقل را در جمعیت بسیار بزرگی بررسی کردند. نتایج نشان داد افرادی که به‌ طور مکرر سطح پایین‌ تری از منیزیم داشتند، بیشتر با خطر ابتلا به زوال عقل مواجه بودند.

این ارتباط در مورد زوال عقل عروقی نیز چشمگیرتر بود؛ نوعی از زوال عقل که با آسیب به رگ‌ های خونی مغز ارتباط دارد.

اما یک نکته جالب در نتایج این تحقیقات وجود داشت: افزایش بیش از حد منیزیم نیز لزوما با وضعیت بهتر مغز همراه نبود. به بیان ساده، یافته‌ ها بیشتر از اینکه بر منیزیم بیشتر تأکید کنند، اهمیت حفظ سطح متعادل این ماده معدنی را مطرح می‌کنند.

کمبود منیزیم

آیا منیزیم می‌تواند از زوال عقل جلوگیری کند؟

اینجا هنوز نمی‌توان با اطمینان پاسخ مثبت داد.

بخش قابل توجهی از شواهد موجود از مطالعات مشاهده‌ ای به دست آمده‌اند. این نوع پژوهش‌ ها می‌توانند ارتباط میان دو عامل را نشان دهند، اما به‌ تنهایی ثابت نمی‌کنند که یکی مستقیما باعث دیگری شده است.

برای مثال، ممکن است فردی که منیزیم پایینی دارد، همزمان مشکلات دیگری مانند تغذیه نامناسب، بیماری‌ های زمینه‌ ای یا مصرف برخی داروها را نیز داشته باشد. بنابراین نمی‌توان تمام افزایش خطر زوال عقل را به کمبود منیزیم نسبت داد.

از سوی دیگر، هنوز مطالعات بالینی گسترده‌ ای لازم است تا مشخص شود آیا اصلاح کمبود منیزیم می‌تواند واقعا عملکرد شناختی را بهبود دهد یا خطر زوال عقل را کاهش دهد.

 منیزیم را از کجا دریافت کنیم؟

خبر خوب این است که برای دریافت منیزیم، همیشه نیازی بنیست به سراغ مکمل ها برویم. بسیاری از مواد غذایی سالم و روزمره حاوی این ماده معدنی هستند.

مغز ها و دانه‌ ها، حبوبات، غلات کامل و سبزیجات برگ‌ سبز از منابع مناسب منیزیم محسوب می‌شوند. داشتن یک رژیم غذایی متنوع می‌تواند به تأمین نیاز بدن به این ماده معدنی کمک کند.

مصرف خودسرانه مکمل نیز ایده خوبی نیست؛ زیرا بالا بردن سطح منیزیم بدون نیاز پزشکی لزوما فایده بیشتری ندارد و در بعضی شرایط می‌تواند مشکل‌ ساز شود.

تحقیقات جدید درباره منیزیم، یک پیام مهم برای دانشمندان دارد: سلامت مغز احتمالا با مجموعه‌ای از عوامل مرتبط است، نه یک ماده غذایی یا مکمل جادویی

سن، ژنتیک، سلامت قلب و عروق، فشار خون، دیابت، فعالیت بدنی، کیفیت خواب و تغذیه همگی می‌توانند در سلامت شناختی نقش داشته باشند. منیزیم نیز ممکن است یکی از همین عوامل باشد؛ عاملی که نقش آن هنوز به‌ طور کامل شناخته نشده است.

بنابراین اگرچه نمی‌توان گفت کمبود منیزیم اصلی‌ترین عامل زوال عقل است، اما شواهد تازه نشان می‌دهند که تعادل منیزیم در بدن ممکن است برای سلامت طولانی‌ مدت مغز اهمیت بیشتری از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد داشته باشد.

در حال حاضر، بهترین رویکرد این است که به جای مصرف بی‌ دلیل مکمل، روی تغذیه متنوع، سبک زندگی سالم و کنترل عوامل خطر شناخته‌ شده زوال عقل تمرکز کنیم.

مطالب این سایت به نقل از mashreghnews.ir است.

دیگران میخوانند : ۹ دارویی که نباید همراه قهوه مصرف شوند

Picture of مجله اینترنتی شادمگ

مجله اینترنتی شادمگ

هدف شادمگ این است که با الهام‌بخشی و آگاهی‌بخشی به خوانندگان، آن‌ها را در مسیر داشتن یک زندگی سالم‌تر و پرنشاط‌تر یاری کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *